زندگی: مرجع سفر و گردشگری. با شادی سفر کنید! بلیط هواپیما

منو

امامزاده سید علاءالدین حسین شیراز

امامزاده سید علاءالدین حسین در کنار بارگاه حضرت شاهچراغ یکی از جاذبه های مذهبی مهم شهر شیراز مرکز استان فارس به شمار می رود. این زیارتگاه مهم در میدان آستانه، در جنوب شرقی شیراز واقع شده و آرامگاه سید میر علاءالدین حسین، معروف به حسین کوچک، فرزند امام موسی کاظم (ع) و برادر شاهچراغ (ع) است که در اواخر قرن دوم هجری و اوایل قرن سوم، هنگامی که برای دیدار برادر خود امام رضا (ع) از راه شیراز عازم توس بود در شیراز شهید و به خاک سپرده شد.

بنای اولیه این زیارتگاه متعلق به قرن نهم هجری قمری است و در آغاز در زمان قتل خان والی فارس ساخته شد. در سال ۹۴۳ هجری قمری و در زمان شاه طهماسب صفوی کارهای تکمیلی آرامگاه و بنای اساسی تزئینات، کاشی کاری و گنبد سازی آن به پایان رسیده است.

بنای ساختمان بقعه در اواخر قرن هشتم و در زمان قتلغ خان حاکم فارس در مجموعه ای که به باغ قتلغ معروف بوده احداث شده و پس از گذر زمان بنای مذکور تخریب و مجدداً در اواسط دوران صفویه فردی به نام میرزا علی که اهل مدینه بوده نسب به احداث بنا اقدام که مجدداً تخریب می گردد. بنای اصلی فعلی توسط خلیل سلطان ذوالقدر حاکم فارس (۸۹۱ الی ۹۲۶ هجری قمری) در زمان سلطنت شاه اسماعیل صفوی احداث و به استناد کتیبه تاریخی موجود در حرم سال ۹۲۳ هجری قمری تزئینات ساختمان به پایان رسید.

در زمان شاه طهماسب صفوی بخش هایی به ساختمان اضافه و کارهای تکمیلی ساختمان انجام می گیرد. ساختمان بقعه در زلزله های عصر قاجار آسیب شدیدی دید به خصوص گنبد بقعه تخریب گردید که توسط میرزا ابوالحسن خان مشیر الملک مجدداً احداث گردید.

آینه کاری داخل بقعه نیز در سال ۱۳۰۹ هجری شمسی توسط محمدرضا خان قوام الملک انجام گرفته است.

صحن مطهر، بنای مرتفعی است با گنبدی بلند بر فراز آن که به صورتی منفرد جلب نظر می کند. مدخل اصلی آن از جانب جنوب است که با صحن کوچکی به خارج مربوط می شود. در جانب غربی آن، محوطه نسبتا وسیعی است که قبرستان قدیمی بوده و اکنون صحن غربی بقعه به شمار می رود.

کتیبه بالای حرم به خط ثلث است و تاریخ ۹۴۳ هجری را نشان می دهد. طبق تاریخ مذکور که در پایان کتیبه بالای حرم (زیر گنبد) آمده است، مشخص است که کارهای تکمیلی در زمان شاه طهماسب اول انجام پذیرفته است.

حرم مطهر یک مدرسه علمیه قدیمی به نام مدرسه محمودیه آستانه در مغرب صحن دارد که دارای فضایی دل باز و کاشی کاری زیبایی است.

در طی چند سال گذشته فعالیت های متعددی در حرم انجام گرفته است مانند نصب ضریح بر روی قبر مطهر و درب طلا، زدن چاه عمیق و احداث برق اضطراری و نیز ساختن سالن های جدید و پس از انقلاب سالن شهدا، سالن درالشفا و تعویض نمودن گلدسته های حرم و توسعه یافتن اطراف ضریح. اخیراً هم که حدوداً ۱۵ هزار متر زمین آزاد شده است که جهت احداث زائرسرا، کتابخانه، موزه، دستگاه های بهداشتی و … مورد استفاده قرار می گیرد.

در سال ۱۳۴۸ هجری شمسی توسط اداره کل اوقاف و امور خیریه فارس تعمیرات حرم در دستور کار قرار گرفت که این مرحله توسعه تا سال ۱۳۶۸ به طول انجامید.

در سال ۱۳۷۵ هجری شمسی طرح جامع توسعه حرم مطهر حضرت سید علاءالدین حسین (علیه السلام) توسط اداره کل اوقاف فارس تهیه که در این طرح احداث دو شبستان وسیع و بزرگ به وسعت ۲۶۰۰ مترمربع در بخش شمالی ساختمان در دستور کار قرار گرفت که در سال ۱۳۷۸ ساخت این شبستان آغاز و هم اکنون در مرحله پایانی و تکمیل می باشد. این شبستان با طرح های بسیار زیبای معماری اسلامی، ایرانی بزرگترین شبستان مجموعه های زیارتی و مذهبی جنوب کشور می باشد.

 

منبع

۱- کتاب چهره ایران، راهنمای گردشگری استانهای ایران، موسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، پاییز ۱۳۹۲٫

۲- راهنمای مصور ایرانگردی، موسسه کتاب سرای اعلمی، حمید اعلمی، بهار ۱۳۹۱٫

۳- تارنمای سازمان اوقاف و امور خیریه

 

دسته :  امام زاده ها, شیراز

دیدگاه ها